Nero - drachme met Polemon II! (N2590)

Bijzondere munt, waarbij het portret van Nero, vanwege de jeugdige uitstraling, ook wel wordt toegeschreven aan Britannicus (ik neig toch wel gewoon naar Nero). Zeldzame variant waarbij de legenda van Polemon van onder naar boven leest in plaats van boven naar onder wat gebruikelijk is. Geen andere exemplaren in de archieven RR! Polemon II (12/11 v.Chr. – AD 74) was een van de meest vooraanstaande cliëntvorsten in het oostelijke deel van het Romeinse Rijk. Via zijn moederlijke lijn was hij een achterkleinzoon van de Triumvir Marcus Antonius en Antonia Hybrida Minor. Daardoor was hij nauw verwant aan leden van de Julio-Claudische dynastie, waaronder Cleopatra Selene II, Caligula, Claudius en Nero. Hij is bovendien de enige bekende mannelijke nakomeling van Marcus Antonius die diens naam voortzet, wat zijn dynastieke prestige aanzienlijk verhoogde. Na de dood van zijn moeder Pythodorida volgde Polemon II haar in AD 38 op als heerser over Pontus, Colchis en Cilicia. Zijn positie was echter volledig afhankelijk van Romeinse goedkeuring. Door zijn loyaliteit werd zijn heerschappij bevestigd onder zowel keizer Claudius als Nero. De muntuitgifte van Caesarea, waarop de keizer op de voorzijde en Polemon II op de keerzijde verschijnt, is een uitdrukkelijke bevestiging van deze hiërarchische verhouding: het Romeinse oppergezag enerzijds en de door Rome erkende cliëntkoning anderzijds. Polemon II stond bekend om zijn diplomatieke flexibiliteit. Zijn kortstondige huwelijk met Julia Berenice, waarvoor hij zich tot het Jodendom bekeerde, benadrukt zijn politieke beweeglijkheid, al keerde hij daarna terug naar zijn oorspronkelijke religie. In AD 62 verplichtte Nero hem afstand te doen van de Pontische troon, waarna Pontus als provincie onder direct Romeins bestuur kwam. Polemon II bleef koning van delen van Cilicia tot zijn dood in AD 74.

Denominatie:
AR Drachme
Conditie:
Zeer fraai
Formaat:
18 mm 
Gewicht:
3,4 gram
Periode:
55/56 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
ΕΤΟΥΣ ΙΗ gelauwerde buste naar rechts, gelauwerd.
Achterzijde:
ΠΟΛΕΜΩΝΟΣ (retrograde) ΒΑΣΙΛΕΩΣ Polemon met diadeem naar rechts
Referentie:
RPC 3873 variant, legenda

Nero, wie kent hem niet. Een van de meest beruchte Romeinse keizers. Nadat hij Claudius, zijn adoptief vader,  en diens zoon Britannicus uit de weg had geruimd met zijn moeder Agrippina II, lag de weg vrij voor de keizerlijke macht. Hij vermoordde later zijn vrouwen Poppaea en Octavia, die zelfs zwanger was, en reciteerde een gedicht, terwijl Rome in brand stond. Hij gaf de Christenen de schuld, die de volgende 300 jaar onderwerp werden van vervolging. Nero gaf zich over aan decadentie en loste problemen, met onder ander de opstandelingen Otho en Galba, slecht op. De Senaat zette hem af en toen hij op het punt stond gearresteerd te worden, pleegde hij zelfmoord met een dolk.