De keerzijde van de munt toont Apollo Delphios, een vorm van de god Apollo die verbonden was met het beroemde orakel van Delphi. Hij zit op de omphalos, een heilige steen die in de Griekse wereld werd gezien als het “middelpunt van de aarde”. Apollo houdt een boog vast en test een pijl, wat symbool staat voor goddelijke kracht, precisie en bescherming. Alexander Balas was een koning van het Seleucidische Rijk in de 2e eeuw v.Chr. Hij regeerde ongeveer van 150 tot 145 v.Chr. Hij is vooral bekend als een troonpretendent: hij beweerde de zoon te zijn van koning Antiochus IV Epiphanes, maar veel historici denken dat dit niet waar was en dat hij een opportunist was die steun kreeg van buitenlandse machten. Met hulp van onder andere Rome en Ptolemaeus VI Philometor wist hij de macht te grijpen door de toenmalige koning Demetrius I Soter te verslaan. Om zijn positie te versterken trouwde hij zelfs met Cleopatra Thea, de dochter van Ptolemaeus VI. Zijn regering werd echter gekenmerkt door zwakte en afhankelijkheid van anderen. Uiteindelijk verloor hij de steun van zijn bondgenoten en werd hij verslagen door Demetrius II Nicator. Tijdens zijn vlucht werd Alexander Balas in 145 v.Chr. gedood.
Denominatie:
AR Drachme
Conditie:
Fraai
Formaat:
18 mm
Gewicht:
3,87 gram
Periode:
150-149 voor chr.
Muntplaats:
Antioch
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
Hoofd van Alexander met diadeem naar rechts.
Achterzijde:
ΒΑΣΙΛΕΩΣ/ AΛΕΞΑΝΔPOY/ ΘΕΟΠΑΤΟΡΟΣ/ EYEPΓETOY Apollo Delphios zittend naar links op de omphalos (heilige steen), een pijl testend en een boog vasthoudend; Δ in de afsnede
Referentie:
SMA 188; SNG Spaer 1411;
Alexander III van Macedonië (Oudgrieks: Ἀλέξανδρος Γ' ὁ Μακεδών, Aléxandros tritos ho Makedón) (Pella, 20 juli 356 v.Chr. — Babylon, 11 juni 323 v.Ch), beter bekend als Alexander de Grote (Grieks: Μέγας Ἀλέξανδρος, Mégas Aléxandros of Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας, Aléxandros ho Mégas) was koning van Macedonië. Hij veroverde het Perzische Rijk tot aan de Indus, waardoor hij een van de grootste rijken uit de oudheid creëerde. Na de moord op zijn vader Philippus erfde Alexander een machtig koninkrijk en een ervaren leger. Hij hervatte het panhellenistische project van zijn vader door Macedonië en de Griekse poleis te verenigen in een coalitie vooraleer hij het Perzische Rijk binnenviel. In 334 v.Chr. vertrok hij naar Azië voor een veldtocht die tien jaar zou duren. Hij behaalde vele overwinningen tegen de Perzen, waarvan de Slag aan de Granicus, de Slag bij Issos en de Slag bij Gaugamela de belangrijkste waren. Na de dood van de Perzische koning Darius III en de definitieve verovering van het Perzische Rijk, begon Alexander een veldtocht in de Indusvallei, waarin hij de Slag bij de Hydaspes won. In 326 v.Chr. weigerden zijn soldaten nog verder te gaan. Alexander besloot daarom terug te keren. Hij stierf in 323 v.Chr. op 32-jarige leeftijd in Babylon, voordat hij zijn plannen om Arabië te veroveren tot uitvoering had kunnen brengen. Na zijn dood bevochten zijn generaals elkaar in de Diadochen-oorlogen en viel het rijk uiteen. Er zijn veel literaire werken over Alexander de Grote, maar er is geen enkel werk van een historicus uit zijn tijd overgebleven. Na zijn dood vormde zich een legende rond de persoonlijkheid van de jonge koning. Hij is ook nu nog terug te vinden in diverse westerse en oosterse culturen.