Zilveren Sceatta, vroegmiddeleeuws Anglo-Saxons (D2288)

Anglo-Saxon, Sceatta , geslagen in York, 0,4 g., tweede fase c.710-c.760 na Christus, serie J, type 85, Voorzijde kop met diadeem naar rechts, keerzijde. kruis met daarop een vogel aan weerzijde een ring (Abr. J120; N.128; S.802), ruim fraai

Een sceatta (spreek uit: sjatta) is een klein zilveren muntje met een doorsnede van ongeveer 12 millimeter en een opmerkelijk hoog reliëf dat van het jaar 670 tot rond 800 in gebruik was voor de handel rond de Noordzee, vooral tussen de Angelsaksische koninkrijken, Groot-Friesland en Denemarken.