- Beschikbaarheid: Verkocht
- Model: Tremissis ric 2060
Deze tremissis, een kleine gouden munt ter waarde van een derde solidus, behoort tot de laat-Romeinse standaardmuntsoorten die in de 5e eeuw in omloop waren. De tremissis (afgeleid van tres partes unciae, “een derde deel”) werd vooral gebruikt voor handel, soldijbetalingen en als prestigevaluta in diplomatieke giften. De munt werd geslagen onder Valentinianus III, de laatste belangrijke keizer van het West-Romeinse Rijk, die van 425 tot 455 regeerde. Zijn regering werd gekenmerkt door politieke zwakte en afhankelijkheid van zijn moeder Galla Placidia en generaal Aëtius, evenals door de voortdurende druk van Germaanse en Hunse invasies. De voorzijde toont de keizer in volledig keizerlijk ornaat — een klassieke keizerlijke pose die stabiliteit en continuïteit moest uitstralen in een periode van crisis. De keerzijde, met een kruis binnen een lauwerkrans, is typerend voor de christelijke symboliek van de late oudheid. Het kruis vervangt het oude beeld van Victoria (de overwinningsgodin) als symbool van zege, waarmee de munt de triomf van het christendom boven de heidense oudheid uitdrukt. De lauwerkrans zelf verwijst nog naar de Romeinse overwinningstraditie, zodat oud en nieuw hier samensmelten in één religieus-politiek beeld.
Denominatie:
AU Tremissis
Conditie:
Zeer Fraai (graffiti)
Formaat:
13 mm
Gewicht:
1.35 gram
Periode:
430-455 Na chr.
Muntplaats:
Rome of Ravenna
Muntsnede:
COMOB
Voorzijde:
DN PLA VALENTINIANVS PF AVG, gedrapeerde buste met kuras en rosettendiadeem naar rechts. Valentinianus III als Augustus.
Achterzijde:
Geen legenda, kruis in lauwerkrans. Hij was een fanatiek christen, die zorgde dat de paus meer macht kreeg.
Referentie:
Depeyrot 18/2 and 47/8. RIC 2060.
Valentinianus III was de kleinzoon van Valentinianus II en zoon van Constantius III (geen verwant van de Constantijnse dynastie). Hij kreeg een keizerlijke opvoeding en werd al op zijn zesde keizer zonder echte macht, die bij generaal Aetius lag. Onder zijn regime verloor het rijk veel gebied aan de oprukkende Germanen, waaronder de Vandalen. In 454 liet hij Aetius vermoorden. Als wraak werd hij een jaar later door de lijfwacht van de generaal vermoord.
