- Beschikbaarheid: Verkocht
- Model: Danube denarius
Fourree denarius. De keerzijde toont de personificatie van de Donau (Danuvius), de grote noordelijke grensrivier van het Romeinse Rijk en het strategische obstakel tijdens Trajanus’ Dacische veldtochten. De rustend afgebeelde riviergod, leunend op een urn waaruit water stroomt en met een hand op een scheepsboeg, symboliseert zowel de bron als de bedwinging van de rivier: zij is nu door Rome in dienst gebracht als toegangsroute voor troepen en bevoorrading. Deze voorstelling is ongebruikelijk binnen de Romeinse muntslag, vooral omdat de rivier bij naam genoemd wordt (DANVVIVS). De opvallend sculpturale stijl heeft ertoe geleid dat onderzoekers veronderstellen dat het type teruggaat op een werkelijk standbeeld, mogelijk een fontein of monumentale rivierfiguur op het Forum Traiani. Een vrijwel identieke voorstelling is in elk geval te zien op de boog van Trajanus in Benevento, wat bevestigt dat dit motief deel uitmaakte van de officiële keizerlijke beeldtaal.
Denominatie:
Fourree denarius
Conditie:
Zeer fraai
Formaat:
19 mm
Gewicht:
2,86 gram
Periode:
103-111 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
DANVVIVS
Voorzijde:
IMP TRAIANO AVG GER DAC P M TR P gelauwerd hoofd naar rechts, stukje drapering bij de schouder. Trajanus als Augustus. Imperator Trajanus augustus overwinnaar van de Germanen en Daciers hogepriester volkstribuun.
Achterzijde:
COS V P P SPQR OPTIMO PRINC. De riviergod Donau liggend naar links op een rots, boven hem wappert zijn gewaad, zijn arm rust op een urn en zijn hand heeft een boogspriet vast. Consul voor de 5e maal, vader des vaderlands, de senaat en het volk van Rome, de grootste der vorsten.
Referentie:
Voor prototype RIC 100 schaars
Trajanus was waarschijnlijk een van de geliefdste keizers. Hij had onder Domitianus vele militaire posities en boekte veel belangrijke overwinningen. Toen de kinderloze Nerva keizer werd, dwong het leger hem Trajanus te adopteren, zodat hij na zijn dood keizer werd. Tijdens zijn bewind deed hij veel aan liefdadigheid en zette hij veel grote bouwprojecten in gang. Hij veroverde Dacia (Roemenië), Armenië en Mesopotamië. Hij stierf in 117 na christus na een beroerte.
