- Beschikbaarheid: Op voorraad
- Model: CONCORDIAE AETERNAE denarius
Deze denarius herdenkt het huwelijk van Plautilla en Caracalla in 202 n.Chr. Plautilla was de dochter van Plautianus, de invloedrijke prefect van de pretoriaanse garde onder keizer Septimius Severus, Caracalla’s vader. Het huwelijk moest de banden tussen beide families versterken en de toekomst van de Severische dynastie verzekeren. De keerzijde toont de dextrarum iunctio, het verenigen van de rechterhanden als symbool van huwelijkstrouw en verbondenheid. Het omschrift CONCORDIAE AETERNAE, ‘aan de eeuwige eendracht’, onderstreept deze boodschap. De werkelijkheid stond echter in scherp contrast met dit ideaal. Het huwelijk was ongelukkig en na de gewelddadige val van haar vader in 205 werd Plautilla verbannen. In 211 werd zij op bevel van Caracalla omgebracht. De munt vormt daarmee een treffend getuigenis van keizerlijke propaganda: een belofte van blijvende harmonie aan de vooravond van een tragische breuk.
Denominatie:
AR Denarius
Conditie:
Bijna Prachtig
Formaat:
18 mm
Gewicht:
3,0 gram
Periode:
ca. 202 na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-
Voorzijde:
PLAVTILLAE AVGVSTAE Gedrapeerde buste naar rechts
Achterzijde:
CONCORDIAE AETERNAE, Caracalla en Plautilla tegenover elkaar, schudden elkaar de hand. De eeuwige harmonie
Referentie:
RIC 361 schaars
Fulvia Plautilla, geboortejaar onbekend, dood circa 211, was echtgenote van Caracalla en keizerin van Rome van 202 tot 205.
De vader van Plautilla, Gaius Fulvius Plautianus, kwam uit dezelfde geboorteplaats, de Noord-Afrikaanse stad Leptis Magna (ook Lepcis Magna) als Septimius Severus, en was sinds 197 prefect van de Praetoriaanse garde. Als zodanig reisde hij mee met de keizer. Hij had hem overreed om zijn oudste zoon Caracalla te laten trouwen met Plautilla. De bruiloft vond plaats in 202 in ongekende pracht en praal en Plautilla werd na haar bruiloft de titel Augusta toegekend. Het jong getrouwde stel wilde echter niets met elkaar te maken hebben en weigerde zelfs de eettafel met elkaar te delen. Plautianus gebruikte de bruiloft waarschijnlijk om zijn eigen positie nog meer te verbeteren. In 203 was hij consul. Hij had zich verrijkt met het innen van de belastingen op de graanbevoorrading, had door het hele rijk standbeelden van zichzelf laten oprichten die groter waren dan die van de keizer (en waar hij problemen mee kreeg). Maar een sterfbed-getuigenis van Severus' broer, Publius Septimius Geta, werd hem fataal. Volgens die getuigenis zou Plautianus aan soldaten van de garde hebben gevraagd om Severus en Caracalla te vermoorden. Op 22 januari 205 werd Plautianus op het paleis ontboden en onder het toeziend oog van Severus en Caracalla door soldaten vermoord.
Caracalla scheidde onmiddellijk van Plautilla en liet haar naar Lipari, een vulkanisch eiland bij Sicilië, verbannen. Daar werd zij, vlak na Geta's dood, eind december 211 vermoord.