Menu
Menu
Winkelwagen

Maximinus II - Genio Avgvsti Aquileia (JUL2668)

Maximinus II - Genio Avgvsti Aquileia (JUL2668)
Nieuw -17%
Maximinus II - Genio Avgvsti Aquileia (JUL2668)
  • Beschikbaarheid: Op voorraad
  • Model: Genius Avgvsti aquileia
€ 49,00
€ 59,00

Schaarse munt uit Aquileia. De keerzijde toont de Genius van de keizer, de beschermgeest van het keizerlijk gezag. Hij staat met een patera (offerschaal) waaruit hij een plengoffer uitgiet boven een brandend altaar en houdt een cornucopia (hoorn des overvloeds) vast. Het opschrift GENIO AVGVSTI betekent: "Aan de Genius van de Augustus." De Genius symboliseert de goddelijke bescherming, levenskracht en voorspoed van de regerende keizer. Het plengoffer benadrukt de traditionele Romeinse staatsreligie, terwijl de hoorn des overvloeds staat voor welvaart en overvloed onder keizerlijk bestuur. Met deze voorstelling presenteerde Maximinus II zich als de door de goden gesteunde beschermer van stabiliteit en voorspoed. Interessant feit: Aquileia was een van de belangrijkste munthuizen van het Romeinse Rijk, maar de stad werd in 452 n.Chr. vrijwel volledig verwoest door Attila en zijn Hunnen, waarna zij haar vroegere betekenis nooit meer terugkreeg.

Denominatie:
Follis AE brons
Conditie:
Bijna prachtig
Formaat:
20 mm 
Gewicht:
4,8 gram 
Periode:
312-313 Na chr.
Muntplaats:
Aquileia
Muntsnede:
AQS
Voorzijde:
IMP MAXIMINVS P F AVG, kop met lauwerkrans naar rechts. Maximinus als Keizer.
Achterzijde:
GENIO AVGVSTI, De Genius staat frontaal afgebeeld, met het hoofd naar links gewend. Hij is naakt, afgezien van een chlamys (korte mantel), draagt een kalathos en houdt een patera boven een brandend altaar in zijn rechterhand en een hoorn des overvloeds in zijn linkerhand.
Referentie:
VI RIC 130

Maximinus II was de neef van Galerius en werd door hem in 305 na chr tot Caesar van het oostelijke rijk benoemd.
Toen Galerius stierf, benoemde hij Licinius tot Augustus, dit tot woede van Maximinus. Licinius versloeg later bovendien de geheime bondgenoten van Maximinus:
Maximianus en Maxentius. Maximinus begreep dat hij de volgende was en trok ten strijde, maar werd uiteindelijk verslagen in de slag bij Tarsus.
Het is onduidelijk of hij daarna zelfmoord pleegde of terechtgesteld werd.