- Beschikbaarheid: Verkocht
- Model: divo maximiano siscia
Prachtige en zeldzame munt die je maar zelden in deze staat ziet! Deze half-follis is een postume consecratie-uitgifte, geslagen ter ere van de overleden keizer Maximianus. De voorzijdelegende DIVO MAXIMIANO SEN FORT IMP duidt hem aan als een vergoddelijkte keizer (“Divus Maximianus”). Het lauwer- en sluierportret symboliseert zijn verheffing tot de goddelijke status. Het keerzide-type REQVIES OPTIMORVM MERITORVM (“de rust voor hen die het beste hebben verdiend”) sluit aan bij de imperiale thematiek van het eren van een deugdzaam en verdienstelijk heerser. De voorstelling van Maximianus, gezeten op een curulische zetel, met opgeheven rechterhand en een scepter, benadrukt waardigheid, autoriteit en de eeuwige rust die een vergoddelijkte keizer toekomt. Deze uitgifte werd in Siscia geslagen kort na zijn dood (317–318 n.Chr.) en behoort tot een bredere serie die ter ere van overleden tetrarchische heersers werd vervaardigd. Het doel was de dynastieke legitimiteit te versterken in een periode waarin Constantijn zijn macht consolideerde. De zeldzaamheidsaanduiding (R3) geeft aan dat bewaard gebleven exemplaren uitzonderlijk schaars zijn.
Denominatie:
Halve follis
Conditie:
Bijna prachtig
Formaat:
17 mm
Gewicht:
1.66 gram
Periode:
317-318 Na chr.
Muntplaats:
Siscia
Muntsnede:
SIS
Voorzijde:
DIVO MAXIMIANO SEN FORT IMP, Gesluierde kop naar rechts. De goddelijke Maximianus de beste augustus.
Achterzijde:
REQVIES OPTIMORVM MERITORVM - Maximanus op een curuclische stoel naar links met scepter en opgeheven hand. De welverdiende rust van de besten.
Referentie:
RIC VI 41 geslagen onder constantijn de grote
Maximianus was van eenvoudige komaf en wist zich via de legerrangen omhoog te werken.Hij diende samen met Diocletianus onder
Carus en de twee raken bevriend. Als Diocletianus uitindelijk aan de macht komt, deelt hij zijn rijk met zijn vriend. Maximanus krijgt
het westelijke deel, het eerste jaar als Caesar en daarna als Augustus. Als Diocletianus in 305 aftreedt, vraagt hij hetzelfde van Maximianus.
In 306 roept zijn zoon Maxentius zichzelf uit als keizer en later zijn vader (tegen diens zin) als medekeizer. Maximianus legt het inmiddels aan
met Constantijn en regelt een huwelijk met zijn dochter Fausta. Later probeert hij Constantijn evenwel te doden, maar Fausta kiest de kant van haar echtgenoot en
in 310 pleegt Maximianus zelfmoord. In 312 wordt zijn zoon Maxentius door Constantijn verslagen.
