- Beschikbaarheid: Op voorraad
- Model: Roma As
Zeer zeldzaam, maar 2 exemplaren in de archieven en dit veruit de mooiste. De keerzijde toont de personificatie van Roma, de eeuwige stad en beschermgodin van de Romeinse staat. Zij is gezeten naar links, met in de rechterhand het Palladium – het heilige beeld van Pallas Athena dat volgens de overlevering door Aeneas uit Troje naar Italië werd gebracht – en in de linkerhand een speer. Achter haar rust een schild, waarmee haar rol als beschermster van het rijk en de Romeinse militaire macht wordt benadrukt. Het Palladium gold als een van de belangrijkste staatsrelieken van Rome. Volgens de Romeinse traditie was het bezit ervan een waarborg voor de veiligheid en het voortbestaan van de stad. Door Roma met dit heilige voorwerp af te beelden, werd de boodschap uitgedragen dat de goddelijke bescherming van Rome onverminderd voortduurde en dat de keizer de bewaker was van de stabiliteit en eeuwigheid van het rijk.
Denominatie:
As
Conditie:
Bijna prachtig, mooie details Roma
Formaat:
25 mm
Gewicht:
13,22 gram
Periode:
166 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
M AVREL ANTONINVS AVG - ARM PARTH MAX, gelauwerde blote buste naar rechts. Marcus Aurelius Antoninus Augustus van Armenië en Groot Parthië
Achterzijde:
TR - POT XX - IMP IIII COS III - S - C., gehelmde Roma naar links met in haar hand het palladium en een lans. Ernaast een versierd schild. Volkstribuun voor de 20ste keer imperator voor de 4e maal consul voor 3e maal.
Referentie:
RIC 937
Marcus Aurelius was de laatste van de 5 goede keizers. Hij was een neef van Faustina I. Hadrianus was erg onder de indruk van de jongeman en zorgde ervoor door hij geadopteerd werd door Antoninus Pius. Die arrangeerde een huwelijk tussen Marcus en zijn dochter Faustina II. Toen Pius stierf benoemde Marcus, Lucius Verus als mede-keizer. Marcus Aurelius was een filosofische keizer en probeerde zijn rijk te verlichten. Op zijn veldtochten schreef hij het beroemde werk ‘Meditaties’. Marcus Aurelius benoemde zijn zoon Commodus uiteindelijk tot keizer en maakte hiermee een eind aan het principe van Adoptiefkeizers. Een grote fout, want Commodus was incapabel en riep daarmee onheil af over het rijk en haar toekomst.