- Beschikbaarheid: Verkocht
- Model: aequitas TR P XXII IMP V COS III
De uitbeelding van "Aequitas" op antieke Romeinse munten belichaamt de Romeinse idealen van rechtvaardigheid en evenwicht. Aequitas, die rechtvaardigheid en billijkheid personifieert, wordt afgebeeld in een zittende houding met een weegschaal en een hoorn des overvloeds in haar handen. De weegschaal symboliseert het zorgvuldige afwegen van bewijs en de onpartijdigheid die inherent is aan rechtvaardige oordelen, waarbij het belang van evenwicht en gelijke behandeling onder de Romeinse wet wordt benadrukt. De aanwezigheid van de hoorn des overvloeds, die overvloed en voorspoed vertegenwoordigt, benadrukt het concept dat rechtvaardigheid tot harmonieuze uitkomsten en maatschappelijk welzijn leidt. Aequitas' zittende houding symboliseert haar onveranderlijke en standvastige aard in het handhaven van rechtschapenheid. Deze muntbeelden dienden als visuele herinneringen aan de kernwaarden van de Romeinse samenleving: recht en rechtvaardigheid. Ze versterkten het idee dat een rechtvaardige maatschappij er een is waar gelijke behandeling en evenwicht heersen. De representatie van Aequitas toont de Romeinse toewijding aan billijkheid en hun begrip dat de weegschaal van justitie onbesmet moet blijven om de harmonie en orde van hun rijk te waarborgen.
Denominatie:
AR Denarius
Conditie:
Ruim zeer fraai
Formaat:
20 mm
Gewicht:
2.59 gram
Periode:
167-168 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
M ANTONINVS AVG ARM PARTH MAX, gelauwerde buste naar rechts. Marcus Antonius Augustus overwinnaar van Armenie en groot-parthie.
Achterzijde:
TR P XXII IMP V COS III, Aequitas met weegschaal en hoorn des overvloed. volkstribuun voor de 22 ste maal, Imperator voor de 5e maal Consul voor de 3e maal
Referentie:
RIC 191
Marcus Aurelius was de laatste van de 5 goede keizers. Hij was een neef van Faustina I. Hadrianus was erg onder de indruk van de jongeman en zorgde ervoor door hij geadopteerd werd door Antoninus Pius. Die arrangeerde een huwelijk tussen Marcus en zijn dochter Faustina II. Toen Pius stierf benoemde Marcus, Lucius Verus als mede-keizer. Marcus Aurelius was een filosofische keizer en probeerde zijn rijk te verlichten. Op zijn veldtochten schreef hij het beroemde werk ‘Meditaties’. Marcus Aurelius benoemde zijn zoon Commodus uiteindelijk tot keizer en maakte hiermee een eind aan het principe van Adoptiefkeizers. Een grote fout, want Commodus was incapabel en riep daarmee onheil af over het rijk en haar toekomst.