- Beschikbaarheid: Verkocht
- Model: siliqua trps
Zeldzame en zeer populaire siliqua! Mooi getoond. De siliqua was in de laat-Romeinse tijd een kleine maar waardevolle zilveren munt, die vooral tussen de vierde en vroege vijfde eeuw werd gebruikt. Het muntje diende niet als alledaags betaalmiddel, maar eerder als betrouwbare vorm van zilver voor betalingen aan het leger, voor belastinginning en voor diplomatieke of ceremoniële doeleinden. Omdat het rijk in deze periode door politieke spanningen werd geteisterd, was de siliqua belangrijk om het vertrouwen in Romeinse valuta te behouden; het was een munt waarvan het zilvergehalte hoog bleef en die daardoor een zekere stabiliteit uitstraalde. Deze specifieke siliqua van Magnus Maximus, geslagen in Trier, weerspiegelt duidelijk de politieke situatie van zijn regering. Magnus Maximus werd in 383 door het leger in Britannia tot keizer uitgeroepen en had daarom een sterke behoefte om zijn gezag te legitimeren. Op de voorzijde presenteert hij zich met de volledige keizerlijke titulatuur als een volwaardig Augustus, wat aangeeft dat hij voor het rijk pretendeerde een rechtmatige heerser te zijn. De keerzijde met het opschrift VIRTVS ROMANORVM benadrukt de kracht en de moed van het Romeinse volk, en de afbeelding van de gepersonifieerde Roma, gezeten met een globe en een scepter, is bedoeld om de continuïteit, het gezag en de wereldmacht van Rome onder zijn leiderschap te onderstrepen.
Denominatie:
AR siliqua
Conditie:
Bijna prachtig
Formaat:
19 mm
Gewicht:
1.99 gram
Periode:
383-388 Na Chr.
Muntplaats:
Trier
Voorzijde:
D N MAG MAXIMVS P F AVG, kop met diadeem naar rechts. Maximus als Augustus.Onze heer Magnus Maximus, vrome en gelukkige augustus.
Achterzijde:
VIRTVS ROMANORVM Roma gezeten op een troon met speer en globus. De moed van het Romeinse volk.
Referentie:
RIC 84b.1 zeldzaam
Magnus Maximus (Latin: Flavius Clemens Magnus Maximus Augustus, Welsh: Macsen Wledig) (ca. 335 – 28 Augustus 388 was keizer van het West-Romeinse rijk van 383 tot 388.
In 383 was hij bevelhebber in Britannia en liet zichzelf door zijn troepen uitroepen tot keizer ten nadele van keizer Gratianus, die hij later versloeg en liet vermoordden. Het jaar daarop werd hij na onderhandelingen met Theodosius I uitgeroepen tot keizer van Britannia en Gallia. Gratianus broer Valentinianus II behield Italia, Panonia, Hispania en Africa. De ambitieuze Maximus viel in 387 Italie binnen en werd door Theodosius in 388 verslagen bij de slag aan de Sava. Hij werd gevangengenomen en geëxecuteerd bij Aquileia. Zijn dood betekende het einde van de Romeinse invloed in Britannia en Gallia.