Faustina I - denarius AETERNITAS (MA2496)

Deze postume denarius van Faustina I, geslagen na haar dood in 140 n.Chr., draagt op de voorzijde de legende DIVA AVG FAVSTINA met haar gedrapeerde buste naar rechts, waarmee zij als vergoddelijkte keizerin wordt geëerd. De keerzijde toont AETERNITAS, het personificatiebeeld van de eeuwigheid, frontaal staand en naar rechts kijkend, terwijl zij een sluier optilt en een scepter vasthoudt, een typische uitdrukking van haar rol als symbool van onsterfelijkheid en voortbestaan van de dynastie. Het typeweerspiegelt duidelijk de officiële cultus rond de vergoddelijkte echtgenote van Antoninus Pius.

Denominatie:

Denarius
Conditie:
Fraai (randschade)
Formaat:
18 mm 
Gewicht:
3,3 gram
Periode:
na 140 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
DIVA AVG FAVSTINA , buste naar rechts, haar hoofd een knot. Faustina als godin.
Achterzijde:
AETERNITAS, Aeternitas met scepter en sluier
Referentie:
RIC 346b

Er is niet veel bekend over haar leven. Zo is de exacte datum van haar geboorte (ergens tussen 98 en 105), die van haar huwelijk met Antoninus Pius en zelfs die van haar dood (rond 140-141) onbekend. Haar vader was consul Marcus Annius Verus. Faustina had een gelukkig huwelijk met Antoninus en ze kregen samen vier kinderen, die allen werden geboren voordat Antoninus keizer werd. Slechts één van deze kinderen overleefde haar: Faustina (Faustina de Jongere), die later de echtgenote zou worden van Marcus Aurelius, de adoptiefzoon en opvolger van haar vader. Het is bekend dat Faustina een vrolijk leven leidde en vrij ontrouw was. Haar sobere en toegewijde echtgenoot nam, misschien als reactie op het gedrag van zijn vrouw, een van haar slavinnen, Galeria Lysistrate, als concubine. Dat was misschien wel Antoninus' enige zwakte in zijn verder onberispelijke leven. Overigens heeft Antoninus nooit van Faustina willen scheiden en heeft haar na haar dood bijzonder geëerd. Hij liet haar heilig verklaren (zij kreeg de titel DIVA) en liet een tempel op het Forum Romanum voor haar bouwen die werd voltooid in het jaar 150. Na de dood van Antoninus Pius in 161, voegde Marcus Aurelius de toewijding aan de overleden keizer toe en de tempel werd omgedoopt tot Divo Antonino et Divae Faustinae (voor de Goddelijke Antoninus en Goddelijke Faustina). Tegenwoordig bevindt de kerk San Lorenzo zich binnen de overblijfselen van deze 17 meter hoge tempel, waarvan de imposante restanten nog te zien zijn op het Forum Romanum in Rome.