Geslagen in Abydus, circa 310–297 v.Chr., als een latere postume uitgifte ter ere van Alexander de Grote. Deze zilveren drachme werd ruim twintig jaar na de dood van Alexander III van Macedonië (323 v.Chr.) uitgegeven in de belangrijke havenstad Abydus aan de Hellespont. Hoewel Alexander reeds was overleden, bleven zijn naam en iconografie gedurende vele decennia op munten verschijnen. Zijn munttype genoot een uitzonderlijk prestige en werd door de diadochen en hun opvolgers gebruikt om hun gezag en de continuïteit van het Macedonische rijk te benadrukken. Op de voorzijde staat het geïdealiseerde hoofd van Herakles, gehuld in de leeuwenhuid van de Nemeïsche leeuw, een verwijzing naar kracht, heldendom en de goddelijke afkomst waarmee Alexander zich associeerde. De keerzijde toont Zeus Aëtophoros, gezeten op een rugloze troon met de adelaar in de rechterhand en een scepter in de linker, als symbool van opperste macht en goddelijk gezag. Onder de troon is een griffioen afgebeeld, terwijl links het MΩT-monogram staat; deze kenmerken identificeren de uitgifte als afkomstig uit de munt van Abydus. De legende AΛEΞANΔPOY ("van Alexander") bleef ook na zijn dood de autoriteit en het prestige van zijn wereldrijk uitdragen.
Denominatie:
AR Drachme
Conditie:
Zeer fraai
Formaat:
17 mm
Gewicht:
4,2 gram
Periode:
310-297 voor chr.
Muntplaats:
Abydus
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
Hoofd van Herakles met een leeuwenhuid als hoofddeksel, kijkend naar rechts
Achterzijde:
AΛEΞANΔPOY Zeus zit naar links op een lage troon, houdt een lange scepter in zijn linkerhand en een adelaar die naar rechts kijkt met gesloten vleugels in zijn rechterhand; links in het veld staat het monogram MΩT en onder de troon een kop van een griffioen.
Referentie:
Price 1575
Alexander III van Macedonië (Oudgrieks: Ἀλέξανδρος Γ' ὁ Μακεδών, Aléxandros tritos ho Makedón) (Pella, 20 juli 356 v.Chr. — Babylon, 11 juni 323 v.Ch), beter bekend als Alexander de Grote (Grieks: Μέγας Ἀλέξανδρος, Mégas Aléxandros of Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας, Aléxandros ho Mégas) was koning van Macedonië. Hij veroverde het Perzische Rijk tot aan de Indus, waardoor hij een van de grootste rijken uit de oudheid creëerde. Na de moord op zijn vader Philippus erfde Alexander een machtig koninkrijk en een ervaren leger. Hij hervatte het panhellenistische project van zijn vader door Macedonië en de Griekse poleis te verenigen in een coalitie vooraleer hij het Perzische Rijk binnenviel. In 334 v.Chr. vertrok hij naar Azië voor een veldtocht die tien jaar zou duren. Hij behaalde vele overwinningen tegen de Perzen, waarvan de Slag aan de Granicus, de Slag bij Issos en de Slag bij Gaugamela de belangrijkste waren. Na de dood van de Perzische koning Darius III en de definitieve verovering van het Perzische Rijk, begon Alexander een veldtocht in de Indusvallei, waarin hij de Slag bij de Hydaspes won. In 326 v.Chr. weigerden zijn soldaten nog verder te gaan. Alexander besloot daarom terug te keren. Hij stierf in 323 v.Chr. op 32-jarige leeftijd in Babylon, voordat hij zijn plannen om Arabië te veroveren tot uitvoering had kunnen brengen. Na zijn dood bevochten zijn generaals elkaar in de Diadochen-oorlogen en viel het rijk uiteen. Er zijn veel literaire werken over Alexander de Grote, maar er is geen enkel werk van een historicus uit zijn tijd overgebleven. Na zijn dood vormde zich een legende rond de persoonlijkheid van de jonge koning. Hij is ook nu nog terug te vinden in diverse westerse en oosterse culturen.