Trajanus - Dupondius keizer als ruiter Dupondius (AU2540)

Indrukwekkende keerzijde! Veel Romeinse keizers identificeerden zich met Hercules, de halfgod die vele eigenschappen bezat die een keizer kon nastreven. Trajanus, die zichzelf zag als Hercules de veroveraar, was daarop geen uitzondering. Veel van zijn keerzijde-legenda's benoemen hem als optimo principi, “de beste van de keizers”. Hill dateert dit specifieke exemplaar in 107, wellicht het hoogtepunt van Trajanus' lange en succesvolle regering. Hij bevond zich midden in de vieringen van zijn decennalia en genoot van de triomf die hem was toegekend voor zijn overwinning in de Tweede Dacische Oorlog, die in 106 eindigde met de zelfmoord van de Dacische koning Decebalus, wiens afgehakte hoofd in Rome werd tentoongesteld. Dio vertelt ons dat Trajan bijzonder trots was op het verkrijgen van de bijnaam Optimus, en dat hij deze hoger waardeerde dan alle andere titels samen. Plinius meldt dat de senaat bij de troonsbestijging van toekomstige keizers de wens uitsprak dat zij felicior Augusto, Trajano melior mochten zijn: “Gelukkiger dan Augustus, beter dan Trajanus.”

Denominatie:
Dupondius
Conditie:
Ruim fraai
Formaat:
28 mm 
Gewicht:
11,62 gram
Periode:
104-107 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
IMP CAES NERVAE TRAIANO AVG GER DAC P M TR P COS V P P, gelauwerd hoofd naar rechts, stukje drapering. Trajanus als Augustus. Refereert aan zijn adoptie door Nerva en GERM betekent overwinnaar van de Germanen en DAC van de Daciers. Voor de vijfde keer verkozen tot consul, vader des vaderlands.
Achterzijde:
SPQR OPTIMO PRINCIPI SC keizer in vol ornaat te paard verplettert Dacier. De senaat en het volk van Rome, onder de beste vorsten.
Referentie:
RIC 539

Trajanus was waarschijnlijk een van de geliefdste keizers. Hij had onder Domitianus vele militaire posities en boekte veel belangrijke overwinningen. Toen de kinderloze Nerva keizer werd, dwong het leger hem Trajanus te adopteren, zodat hij na zijn dood keizer werd. Tijdens zijn bewind deed hij veel aan liefdadigheid en zette hij veel grote bouwprojecten in gang. Hij veroverde Dacia (Roemenië), Armenië en Mesopotamië. Hij stierf in 117 na christus na een beroerte.