- Beschikbaarheid: Verkocht
- Model: sestertius aequitas
Extreem zeldzame variant met de keerzijde van RIC1160 en de voorzijde van RIC 1161, maar 1 exemplaar in de archieven. Deze uitzonderlijk zeldzame sestertius werd geslagen in A.D. 176, kort na Marcus Aurelius’ terugkeer naar Rome na de succesvolle campagnes tegen Germaanse en Sarmatische stammen langs de Donau. De titulatuur op de voorzijde benadrukt zijn militaire overwinningen (GERM SARM), terwijl de keerzijde met de personificatie Clementia een ideologisch complement vormt: de keizer presenteert zich niet alleen als overwinnaar, maar ook als een rechtvaardige en milde heerser. De voorstelling van Clementia, met offerschaal en scepter, onderstreept de combinatie van religieuze plicht, keizerlijk gezag en morele zelfbeheersing — kernwaarden die nauw aansluiten bij het stoïcijnse zelfbeeld van Marcus Aurelius. De afwijkende combinatie van voor- en keerzijdelegendes wijst op een zeer korte emissie of een overgangstype, hetgeen de extreme zeldzaamheid van dit exemplaar verklaart.
Denominatie:
Sestertius
Conditie:
Bijna zeer fraai
Formaat:
32 mm
Gewicht:
23,26 gram
Periode:
176 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
M ANTONINVS AVG GERM SARM TR P XXX Gelauwerde buste naar rechts. Marcus Antoninus Augustus grote overwinnaar van de Sarmaten volkstribuun voor de 30ste maal.
Achterzijde:
IMP VIII COS III CLEMENTIA AVG S C Clementia met patera en scepter naar links. Imperator voor de 8ste maal consul voor de de 3e maal genade van de Augustus
Referentie:
RIC 1160 variant (voorzijde van 1161)
Marcus Aurelius was de laatste van de 5 goede keizers. Hij was een neef van Faustina I. Hadrianus was erg onder de indruk van de jongeman en zorgde ervoor door hij geadopteerd werd door Antoninus Pius. Die arrangeerde een huwelijk tussen Marcus en zijn dochter Faustina II. Toen Pius stierf benoemde Marcus, Lucius Verus als mede-keizer. Marcus Aurelius was een filosofische keizer en probeerde zijn rijk te verlichten. Op zijn veldtochten schreef hij het beroemde werk ‘Meditaties’. Marcus Aurelius benoemde zijn zoon Commodus uiteindelijk tot keizer en maakte hiermee een eind aan het principe van Adoptiefkeizers. Een grote fout, want Commodus was incapabel en riep daarmee onheil af over het rijk en haar toekomst.