- Beschikbaarheid: Op voorraad
- Model: SOL trier PTR/T-F
Prachtige keerzijde! De keerzijde van deze follis van Constantijn de Grote toont de zonnegod Sol, met de legende SOLI INVICTO COMITI: “Aan Sol Invictus, de onoverwonnen metgezel.” Sol staat naar links, heft de rechterhand op in een gebaar van macht en bescherming, en houdt in de andere hand een wereldbol als symbool van heerschappij over de wereld. Met deze voorstelling benadrukte Constantijn de goddelijke steun voor zijn bewind. In de jaren AD 313-315 bevond hij zich nog in een overgangsperiode waarin traditionele Romeinse zonnecultus en zijn latere christelijke politiek naast elkaar bestonden. Sol Invictus gold als een universele god van overwinning, orde en eeuwige macht, en werd door Constantijn gebruikt als beschermgod van de keizer. De titel comes (“metgezel”) in de legende is bijzonder belangrijk: Sol wordt niet afgebeeld als een verre godheid, maar als de persoonlijke begeleider en beschermer van de keizer. Daarmee suggereerde de munt dat Constantijn door een hogere, kosmische macht was uitverkoren om het rijk te leiden. De wereldbol in Sols hand verwijst naar universele heerschappij en de stabiliteit van het Romeinse Rijk onder Constantijn. Het opgeheven gebaar straalt tegelijk vrede en autoriteit uit. Dit type keerzijde was vooral bedoeld om militaire en politieke legitimiteit te versterken na Constantijns overwinningen in de burgeroorlogen.
Denominatie:
AE Follis
Conditie:
Ruim fraai/Prachtig
Formaat:
23 mm
Gewicht:
5,48 gram
Periode:
316 Na chr.
Muntplaats:
Trier Duitsland
Muntsnede:
PTR
Voorzijde:
CONSTANTINVS PF AVG, buste met dubbele diadeem naar rechts.Kuras. Constantijn als Augustus.
Achterzijde:
SOLI INVICTO COMITI Sol met globus en cape. Onze metgezel de onoverwinnelijke SOL., TF in veld wrs TEMPORUM FELICITAS Gelukkige tijden
Referentie:
RIC VII 42 (R3)
Constantijn de Grote was de zoon van Constantius Chlorus die hem op zijn sterfbed in York tot Caesar uitriep (306 na chr.). In 307 werd hij Augustus. Hij was de eerste keizer die zich tot het christendom bekeerde. Dat deed hij na de slag bij de Milvische brug waarin Maxentius werd verslagen. Hij liet in de slag het christenteken (labarum) op de schilden van zijn manschappen schilderen en droeg daarna de overwinning op aan de christelijke god. In 324 werd hij alleenheerser, na Licinius verslagen te hebben in diverse veldslagen. In 337 stierf hij in Nicomedia.