- Beschikbaarheid: Op voorraad
- Model: Quadriga AS
De keerzijde toont keizer Severus Alexander in een triomfwagen (quadriga), getrokken door vier paarden, terwijl hij een met een adelaar bekroonde scepter en de teugels vasthoudt. De quadriga was in de Romeinse wereld het traditionele voertuig van een triomferende veldheer en vormde een krachtig symbool van militaire overwinning, keizerlijk gezag en goddelijke goedkeuring. De legenda P M TR P VIII COS III P P vermeldt de belangrijkste titels van de keizer: Pontifex Maximus (opperpriester), Tribunicia Potestate VIII (voor de achtste maal bekleed met de macht van een volkstribuun), Consul III (voor de derde maal consul) en Pater Patriae (vader des vaderlands). Deze titulatuur dateert de munt in AD 229. Hoewel er voor dat jaar geen grote officiële triomftocht bekend is, verwijst de voorstelling waarschijnlijk naar de keizerlijke overwinning en het ideale beeld van de succesvolle, door de goden gesteunde heerser. In de jaren voorafgaand aan AD 229 had Severus Alexander de orde aan de rijksgrenzen weten te herstellen, onder meer tijdens campagnes tegen Germaanse stammen langs de Rijn en de Donau. De munt presenteert hem als een overwinnaar die vrede en stabiliteit aan het rijk brengt.
Denominatie:
As
Conditie:
Fraai
Formaat:
25 mm
Gewicht:
8,38 gram
Periode:
229 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
IMP SEV ALE-XANDER AVG , gelauwerde buste naar rechts met stukje drapering. Imperator Severus Alexander Augustus.
Achterzijde:
P M TR P VIII COS III P P / S - C., Severus met adelaarscepter in quadriga (vierspan) naar rechts. Hogepriester volkstribuun voor de 8ste maal consul voor de 3e maal vader des vaderlands, met toestemming van de senaat.
Referentie:
RIC 498b R = zeldzaam
Severus Alexander was de geliefde neef van Elagabalus en werd tot Caesar verheven toen die nog keizer was. Zijn populariteit groeide gestaag en Elagabalus begon hem als bedreiging te zien. Elagabalus probeerde hem uit te weg te ruimen, maar het leger koos de kant van Severus Alexander en Elagabalus werd vermoord. Er volgde dertien jaar van betrekkelijke rust. Het was sinds Marcus Aurelius dat een keizer zo geliefd was vanwege zijn liefde voor de kunst en welvaart die hij bracht. Zijn enige en later fatale fout was zijn de verering voor zijn moeder Julia Mamaea. Haar bemoeienis met staatszaken was een groeide bron van ergernis van het leger en de Senaat en het leidde er uiteindelijk toe dat beiden werden vermoord.