
- Beschikbaarheid: Op voorraad
- Model: Roma hostilian augustus
Hostilianus als Augustus zijn veel zeldzamer dan als Caesar aangezien hij slechts tussen Juli en november (4 maanden) Augustus was. Keerzijde is de personificatie van de eeuwigheid en militaire kracht van Rome; benadrukt continuïteit en stabiliteit van het rijk onder de keizer.
Denominatie:
AR Antoninianus
Conditie:
Ruim fraai
Formaat:
22 mm
Gewicht:
3,51 gram
Periode:
juni-juli 251 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
C OVAL OSTIL MES COVINTVS AVG , gedrapeerde buste met kuras en stralenkroon. Daaronder 3 stippen.
Achterzijde:
ROMAE AETERNAE, Roma gezeten naar links met speer en victoria.
Referentie:
Cohen 45 var. and RIC 204b var. (reverse legend)
Gaius Valens Hostilianus Messius Quintus (? - 251), was een Romeins keizer in 251. Over het geboortejaar van Hostilianus weten we weinig, behalve dat hij is geboren na 230. Toen hij keizer was, was hij dus ten hoogste 20 jaar oud. Hostilianus was de zoon van keizer Traianus Decius en diens vrouw Herennia Cupressenia Etruscilla. Hij was de jongere broer van keizer Herennius Etruscus. In diens schaduw heeft Hostilianus altijd gestaan. Zijn broer genoot privileges omdat hij ouder en troonopvolger was. In een desastreuze veldtocht tegen koning Cniva van de Goten sneuvelden zowel zijn vader als zijn broer. Zij waren de eerste Romeinse keizers die in een buitenlandse veldtocht werden gedood (in de Slag bij Abrittus). Het leger riep toen Trebonianus Gallus uit tot keizer, maar Rome erkende de rechten van Hostilianus. Daar Trebonianus een gerespecteerd generaal was, bestond er angst voor nog eens een burgeroorlog. Die kwam er echter niet: Trebonianus legde zich neer bij de wil van Rome en adopteerde Hostilianus als zoon en maakte hem medekeizer. Maar later in 251 braken de pokken uit in Rome en Hostilianus stierf als een van de velen in de epidemie. Daarmee was hij wel de eerste Romeinse keizer in 40 jaar die een natuurlijke dood stierf; de enige in een reeks van dertien. Na de dood van Hostilianus benoemde Gallus zijn eigen zoon Volusianus tot medekeizer.