- Beschikbaarheid: Op voorraad
- Model: Genio Popvli ALE
Dikke munt met een geweldig portret van de vader van Constantijn de Grote. De keerzijde toont de beschermgeest (genius) van het Romeinse volk, staand naar links met een patera voor het brengen van offers en een cornucopia als symbool van overvloed, met de inscriptie GENIO POPVLI ROMANI die de beschermgeest en welvaart van het rijk benadrukt en zo de stabiliteit onder Constantius I Chlorus uitdrukt. Deze follis is opmerkelijk vanwege de veldteken XX-I. Bij de invoering van de follis in 294 was de waarde 12,5 denarii. Dankzij het Edict van Aphrodisias weten we dat die waarde in 301 werd verdubbeld naar 25 denarii. De veldteken was lang uitgelegd als 20 sestertiën of 5 denarii, maar de auteur stelt dat het eerder 20 denarii betekent — net als de markering op de aurelianus van Aurelianus' munthervorming. De munt weegt circa 10,15 gram (1/32e Romeins pond). Ter vergelijking: één aureus gold voor 1.250 denarii of 100 folles, één argenteus voor 4 folles. De economische crisis dwong Diocletianus in 301 tot het Edict van Maximumprijzen: een liter bier kostte 4 denarii, een pond varkensvlees 12 denarii — bijna één pre-301 follis. De munt werd geslagen in het jaar van dat Edict, nadat Egypte was heroverd op de usurpator Domitius Domitianus en Diocletianus de provincie persoonlijk herorganiseerde.
Denominatie:
Grootfollis AE brons
Conditie:
Bijna prachtig
Formaat:
25 mm
Gewicht:
11,43 gram
Periode:
301 Na chr.
Muntplaats:
Alexandria
Muntsnede:
HTE
Voorzijde:
FL VAL CONSTANTIVS NOB CAES, Gelauwerde buste naar rechts. Constantius als Caesar.
Achterzijde:
GENIO POPVLI ROMANI Genius met patera en hoorn des overvloeds. De geest van het Romeinse Volk.
Referentie:
RIC VI 33a
De bijnaam Chlorus — "de Bleke" — werd hem niet tijdens zijn leven gegeven, maar later door Byzantijnse historici. Hij diende als lijfwacht van keizer Aurelianus en nam deel aan de veldtocht tegen het koninkrijk Palmyra. Zo werkte hij zich geleidelijk op door de militaire rangen. In 293 riep Diocletianus hem uit tot Caesar, als onderdeel van de zogenaamde Tetrarchie — het vierhoofdig bestuur van het Rijk. In die hoedanigheid versloeg hij de usurpator Allectus in Brittannië en voerde hij campagnes aan de Rijn tegen de Alemannen en de Franken. Toen hij in 305 Augustus werd, lanceerde hij een succesvolle strafcampagne tegen de Picten en Schotten in het noorden van Brittannië. Het jaar daarop overleed hij te Eboracum — het huidige York. Hij is de vader van Constantijn de Grote en grondlegger van de Constantijnse dynastie. Over zijn houding tegenover het christendom bestaat enige discussie: latere bronnen schetsen hem als mild tegenover christenen, maar er zijn ook aanwijzingen dat hij betrokken was bij de vernietiging van kerken tijdens de grote vervolging.