- Beschikbaarheid: Verkocht
- Model: argenteus virtvs militvm 52b
De argenteus was een zilveren munt ingevoerd door keizer Diocletianus rond 294 n.Chr., als onderdeel van zijn grote munt- en belastinghervormingen. Met een gewicht van ongeveer 3 gram zuiver zilver sloot hij bewust aan bij de traditie van de oude denarius uit de hoogtijdagen van Rome. Binnen het muntstelsel stond de argenteus direct onder de gouden aureus en fungeerde hij als de belangrijkste zilvermunt van het rijk. De munt is tegenwoordig zeldzaam omdat hij slechts kort in omloop was. Al in de eerste helft van de 4e eeuw werd de argenteus verdrongen door de veel lichtere siliqua (ca. 2 gram), die beter aansloot bij de economische realiteit van voortdurende inflatie en tekorten aan edelmetaal. Veel bestaande argentei werden bovendien omgesmolten om nieuwe, lichtere zilvermunten te slaan. Keerzijde: de vier tetrarchen – Diocletianus, Maximianus, Galerius en Constantius Chlorus – brengen gezamenlijk een offer boven een tripod, vóór de stadsmuur met zes torens, symbool van de urbs Roma. De figuren zijn bewust uniform weergegeven om de eenheid van het viervoudige bestuur te benadrukken.
Denominatie:
Argenteus
Conditie:
ruim fraai (krasjes en verkleuring)
Formaat:
18 mm
Gewicht:
2,48 gram
Periode:
294 Na chr.
Muntplaats:
Siscia
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
MAXIMIA-NVS AVG, gepantserde buste met stralenkroon naar rechts. Maximianus als Augustus.
Achterzijde:
VIRTVS MILITVM, de tetrarchen offeren voor legerkamp met 6 torens. Moed van het leger.
Referentie:
RIC 32b
Maximianus was van eenvoudige komaf en wist zich via de legerrangen omhoog te werken.Hij diende samen met Diocletianus onder
Carus en de twee raken bevriend. Als Diocletianus uitindelijk aan de macht komt, deelt hij zijn rijk met zijn vriend. Maximanus krijgt
het westelijke deel, het eerste jaar als Caesar en daarna als Augustus. Als Diocletianus in 305 aftreedt, vraagt hij hetzelfde van Maximianus.
In 306 roept zijn zoon Maxentius zichzelf uit als keizer en later zijn vader (tegen diens zin) als medekeizer. Maximianus legt het inmiddels aan
met Constantijn en regelt een huwelijk met zijn dochter Fausta. Later probeert hij Constantijn evenwel te doden, maar Fausta kiest de kant van haar echtgenoot en
in 310 pleegt Maximianus zelfmoord. In 312 wordt zijn zoon Maxentius door Constantijn verslagen.