
- Beschikbaarheid: Op voorraad
- Model: Concordia miltum siscia .ASIS.
De tekst CONCORDIA MILITVM betekent letterlijk “de eenheid (of harmonie) van het leger”. Het woord concordia (Latijn) duidt op samenwerking, eensgezindheid of trouw, en militum betekent “van de soldaten”. Deze tekst werd op munten gebruikt om uit te drukken dat de troepen eendrachtig achter de keizer stonden, en dat de keizer hun steun en loyaliteit genoot. Op de keerzijde staat Vetranio zelf staand in militaire houding, met in elke hand een labarum (militaire standaard) — symbool van de legioenen — terwijl er een ster boven zijn hoofd staat. Dit beeld versterkt de boodschap: de keizer wordt gesteund door het leger, en de eenheid tussen keizer en troepen is bevestigd.
Denominatie:
AE2
Conditie:
Bijna prachtig
Formaat:
23 mm
Gewicht:
5,506gram
Periode:
350 Na chr.
Muntplaats:
Siscia
Muntsnede:
• ASIS •
Voorzijde:
D N VETRANIO P F AVG .gelauwerde buste met kuras naar rechts, keizer met diadeem. Vetranio als Augustus. A achter zijn hoofd en ster voor zijn hoofd
Achterzijde:
CONCORDIA MILITVM Keizer met twee standaards met christenteken en scepter. A in veld. Eenheid van het leger.
Referentie:
RIC 285
Vetranio was afkomstig uit een gezin van lage stand uit Moesia en maakte carrière in het leger onder Constantijn de Grote. Hij stond bekend als een bekwaam soldaat en werd onder keizer Constans benoemd tot magister militum. Na de opstand van Magnentius en de moord op Constans op 18 januari 350 bevond het rijk zich in een machtsvacuüm, omdat de andere legitieme keizer, Constantius II, te ver weg was om direct in te grijpen. Constantia, de zus van Constans en Constantius, vroeg daarop aan Vetranio om de macht op zich te nemen en weerstand te bieden aan Magnentius. Vetranio, die zich in Illyricum bevond, accepteerde en noemde zich al snel keizer, al is onduidelijk of hij ooit officieel als Caesar optrad. Constantius II erkende Vetranio aanvankelijk als medekeizer en stuurde hem een diadeem, geld en het bevel over troepen in het Donaugebied. Hoewel Vetranio herhaaldelijk zijn loyaliteit benadrukte, raakte hij later ontevreden en sloot hij een verbond met Magnentius. Toen beide keizers samen vrede probeerden te sluiten met Constantius, wees deze dat af en trok verder op om Vetranio persoonlijk tegemoet te treden.