- Beschikbaarheid: Op voorraad
- Model: Fortuna standing ric 172
Mooi geslagen exemplaar voor dit type! De keerzijde toont Fortuna, de personificatie van het lot, geluk en voorspoed, staande met één voet op de boeg van een schip. In haar rechterhand houdt zij een caduceus, het attribuut van voorspoed, vrede en welvaart, terwijl zij in haar linkerhand een dubbele cornucopia draagt, het klassieke symbool van overvloed en rijkdom. De scheepsboeg verwijst naar het sturen en beheersen van de levensloop en staat hier voor de gunstige koers van het keizerlijke bewind.De legende FORT FEL (Fortuna Felix, „Fortuna de Gelukkige” of „de gunstige Fortuna”) versterkt deze boodschap. Fortuna wordt voorgesteld als een macht die Commodus en het Romeinse Rijk gunstig gezind is. De combinatie van de scheepsboeg, caduceus en cornucopia brengt daarmee een duidelijke wens tot uitdrukking van stabiliteit, voorspoed en een voorspoedige koers van het Rijk. Het is geen voorstelling van militair geweld, maar juist van de gunstige omstandigheden waaronder Commodus regeert. Uit de JF-collectie.
Denominatie:
AR Denarius
Conditie:
Ruim zeer fraai
Formaat:
18 mm
Gewicht:
3,12 gram
Periode:
188-189 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
M COMM ANT P FEL AVG BRIT gelauwerde buste naar rechts. Marcus Commodus Antoninus vrome en gelukkige augustus overwinnaar van de Britten.
Achterzijde:
FORT FEL P M TR P XIIII COS V P P Fortuna met godenstaf en hoorn des overvloeds naar links, haar voet op een sloep. De gekkige Fortuna Hogepriester, volkstribuun voor de 14e maal consul voor de 5e maal, vader des vaderlands.
Referentie:
RIC 172
Commodus (Lucius Aurelius Commodus) was een Romeinse keizer die regeerde van 180 tot 192 na Christus. Hij was de zoon van keizer Marcus Aurelius en wordt vaak beschouwd als een van de minder capabele en meer tirannieke keizers van Rome. Zijn regering werd gekenmerkt door corruptie, extravagantie, en een obsessie met gladiatorengevechten. Commodus stond erom bekend dat hij zelf deelnam aan deze gevechten, wat als zeer ongepast werd beschouwd voor een keizer. Zijn bewind leidde tot veel onrust en werd uiteindelijk beëindigd toen hij in 192 werd vermoord door een samenzwering van zijn naaste adviseurs, onder wie zijn favoriete concubine en zijn hoofd van de garde. Zijn dood markeerde het einde van de Nerva-Antonijnse dynastie.