- Beschikbaarheid: Verkocht
- Model: Lion denarius
Een van de populairste munten uit Severaanse muntslag. De leeuw met stralenkroon is een oud symbool van de zon en van het Oosten, in het bijzonder van Perzië – het land dat keizer Caracalla rond 215–217 n.Chr. probeerde te veroveren. De leeuw staat voor kracht, moed en overwinning, en draagt in de Romeinse context ook verwijzingen naar de oppergod Jupiter, door de bliksemschicht die hij in zijn bek houdt. Het motief werd voor het eerst gebruikt onder Caracalla in 215 en komt voor op verschillende muntwaarden, waaronder deze denarius. De combinatie van een uitstralende (solaire) leeuw en de bliksemschicht symboliseert zowel de macht van de zon als de goddelijke kracht van Jupiter. In oosterse contexten kan de voorstelling ook verwijzen naar de Syrische vorm van Zeus, wat past bij Caracalla’s afkomst uit Emesa, waar de zonnegod Elagabalus werd vereerd. Volgens sommige onderzoekers verwijst dit muntbeeld bovendien naar Caracalla’s fascinatie voor Alexander de Grote. Antieke bronnen beschrijven hoe de ouders van Alexander in dromen een leeuw en een bliksemschicht zagen – symbolen van koninklijke en goddelijke afkomst. Caracalla, die zichzelf graag als een nieuwe Alexander presenteerde, kan met dit type munt zijn Alexandrijnse ambitie en heroïsche imago hebben willen benadrukken. Deze denarius verenigt zo meerdere betekenislagen: Romeinse macht, oosterse zonnesymboliek en Alexandrijnse zelfverheerlijking – een treffende illustratie van de ideologische en religieuze vermenging in Caracalla’s latere regeerperiode.
Denominatie:
Denarius
Conditie:
Prachtig
Formaat:
19 mm
Gewicht:
2,84 gram
Periode:
217 Na chr.
Muntplaats:
Rome
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
ANTONINVS PIVS AVG GERM, gelauwerde buste naar rechts.
Achterzijde:
P M TR P XX COS IIII P P Leeuw met bliksem en stralenkroon naar links. Hogepriester, volkstribuun voor de 20ste maal, consul voor de 4e maal, vader des vaderlands.
Referentie:
RIC 283c
Marcus Aurelius Antoninus (188-217), beter bekend onder de naam Caracalla (Keltische naam voor een cape die hij droeg tijdens campagnes), was de zoon van keizer Septimius Severus en was Romeins keizer van 198 tot 217. Hij staat bekend als de bouwer van de Thermen van Caracalla maar ook als een wrede, geestelijk gestoorde keizer, die zijn broer Geta vermoordde en uiteindelijk zelf door de Praetoriaanse garde vermoord werd onder leiding van de latere keizer Macrinus.