Alexander de Grote - Tetradrachme PRACHTIG! (S25143)

Prachtig scherp geslagen, goed zilver en subliem artistiek portret van Alexander als Heracles! Deze tetradrachme werd postuum geslagen in naam van Alexander de Grote, kort na zijn dood in 323 v.Chr. De muntplaats Amphipolis, in Macedonië, was in deze jaren een van de belangrijkste centra voor de productie van zilvergeld, gevoed door de rijke zilvermijnen van Thracië. De emissie vond plaats onder toezicht van Antipater (ca. 397–319 v.Chr.), een van Alexanders meest vertrouwde generaals en later regent van Macedonië. Na de dood van Alexander werd het rijk verdeeld tijdens de zogenaamde Diadochenstrijd. Antipater kreeg als machtige strateeg en staatsman de regentschap over Macedonië en Griekenland toegewezen. Vanuit Amphipolis liet hij munten slaan om zijn gezag te legitimeren en tegelijkertijd de herinnering aan Alexander levend te houden. De iconografie benadrukt de erfenis van Alexander: Herakles, voorvader van de Macedonische dynastie, op de voorzijde en Zeus op de keerzijde, als symbool van goddelijke macht en bescherming. De toevoeging van Athena Promachos, strijdvaardig met bliksemschicht en schild, benadrukt de militaire kracht en de bescherming van de stad en het rijk in een periode van politieke onzekerheid.

Denominatie:
AR Tetradrachme
Conditie:
Zeer Fraai
Formaat:
25 mm 
Gewicht:
16,64 gram
Periode:
322-320 voor  chr.
Muntplaats:
Amphipolis
Muntsnede:
-.-
Voorzijde:
Hoofd van Herakles met een leeuwenhuid als hoofddeksel, kijkend naar rechts
Achterzijde:
AΛEΞANΔPOY ΒΑΣΛΕΩΣ  Zeus zit naar links op een lage troon, met in zijn linkerhand een lange scepter en in zijn rechterhand een adelaar die naar rechts staat met gesloten vleugels; links daarvan staat Athena Promachos naar rechts, terwijl zij met haar geheven rechterhand een bliksemschicht werpt en met haar linkerarm een schild vasthoudt.
Referentie:
Price 109

Alexander III van Macedonië (Oudgrieks: Ἀλέξανδρος Γ' ὁ Μακεδών, Aléxandros tritos ho Makedón) (Pella, 20 juli 356 v.Chr.  — Babylon, 11 juni 323 v.Ch), beter bekend als Alexander de Grote (Grieks: Μέγας Ἀλέξανδρος, Mégas Aléxandros of Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας, Aléxandros ho Mégas) was koning van Macedonië. Hij veroverde het Perzische Rijk tot aan de Indus, waardoor hij een van de grootste rijken uit de oudheid creëerde. Na de moord op zijn vader Philippus erfde Alexander een machtig koninkrijk en een ervaren leger. Hij hervatte het panhellenistische project van zijn vader door Macedonië en de Griekse poleis te verenigen in een coalitie vooraleer hij het Perzische Rijk binnenviel. In 334 v.Chr. vertrok hij naar Azië voor een veldtocht die tien jaar zou duren. Hij behaalde vele overwinningen tegen de Perzen, waarvan de Slag aan de Granicus, de Slag bij Issos en de Slag bij Gaugamela de belangrijkste waren. Na de dood van de Perzische koning Darius III en de definitieve verovering van het Perzische Rijk, begon Alexander een veldtocht in de Indusvallei, waarin hij de Slag bij de Hydaspes won. In 326 v.Chr. weigerden zijn soldaten nog verder te gaan. Alexander besloot daarom terug te keren. Hij stierf in 323 v.Chr. op 32-jarige leeftijd in Babylon, voordat hij zijn plannen om Arabië te veroveren tot uitvoering had kunnen brengen. Na zijn dood bevochten zijn generaals elkaar in de Diadochen-oorlogen en viel het rijk uiteen. Er zijn veel literaire werken over Alexander de Grote, maar er is geen enkel werk van een historicus uit zijn tijd overgebleven. Na zijn dood vormde zich een legende rond de persoonlijkheid van de jonge koning. Hij is ook nu nog terug te vinden in diverse westerse en oosterse culturen.